Kancalar Köyü
Yeşilin Maviyle Buluşması
DAĞ BAŞINA KIŞ GELİR, GARİP BAŞA İŞ GELİR.
Gelme kış gelme, yağma kar yağma, köylümü, kentlimi soğukta koyma...
DAĞ BAŞINA KIŞ GELİR, GARİP BAŞA İŞ GELİR
Çocukluğumuzun ilkokul dönemlerinde, hemen hemen tüm sınıfın isteksizce
mırıldandığı bir şarkı vardı;
Gelme kış gelme, yağma kar yağma, köylümü, kentlimi soğukta koyma, diye.
İstemeyerek okurduk, çünkü kar ve kış bizim için farklı oyunlar, farklı
eğlenceler anlamına gelirdi. Aradan yıllar geçti, ülke o yıllara nispeten
güçlendi, yanlış mesajlar içeren o şarkı da artık söylenmez oldu. Ama çocuklar
dışında herkes yine kıştan korkuyor.
Yakacak fiyatları el yakıyor. Bilinçsizce yakılan ve denetlenmeyen kazanlar
yüzünden şehir griye kesiyor. O havayı soluyoruz.
Bu yüzden ölümler, özellikle yaşlı ölümleri artıyor. Hastaneler tıklım tıklım.
Hâsılı, çocukken isteksizce mırıldandığımız o şarkıyı şimdi isteyerek
söylüyoruz;
GELME KIŞ GELME
Odunu, kömürü, dumanı, hastalıkları, ölümleri boş verin de, gelin sanatımızda,
edebiyatımızda, biraz da kara mizahımızda kış ne anlama geliyor, ona bakalım.
Kışın gelişi sadece fakir fukarayı, yaşlıyı, hastayı üzmez. Sanatçıları da bir
düşüncedir alır kış aylarında. Aralık, ocak, şubat en verimsiz aylarıdır
sanatçıların. Arada bir kışın da yazar, çizerler ama soğuk şiirlerine kadar
işlemiştir. Yazıldığı mevsimi ele verir.
İşte size birkaç örnek;
Yabanım, sevgilim, esmerim, sebebim.
Bir gün bir kış masalında sevip yitirdiğim.
Şimdi artık korkudan şarkılar mırıldanan.
Öpüşünle yaralı bir kız çocuğuyum ben.
Sezen Aksu, Kış Masalı isimli nefis şarkısında kışın, ayrılıkların, sevip
yitirmelerin mevsimi olduğunu anlatıyor duru sesiyle.
Sözleri ise her mevsimin adamı Yıldırım Türkere ait.
İnsan düşünüyor, Yıldırım Türker ve yaralı bir kız çocuğu...
Olabiliyor demek ki.
...
Müzikten nefret etmem için yeterli sebep olsa da, arada bir boş atıp dolu tutan
Sertab Erener ise Rüya isimli parçada Bu kış da efkârlıyım, bahara Allah
kerim, diyor.
Evet, bu kış da efkârlıyım. Bahara da efkârlı olacağım. Yine de Allah kerim.
...
Değmeyin Feryadıma isimli parça ise hiç bitmeyecekmiş gibi bastıran bir kıştan
sitem ediyor;
Umutları bahara erteledik.
Hadi yüreğim ha gayret.
Hele sıkı dur, hele sabret.
...
Ayna grubunun Gittiğin Yağmurla Gel isimli albümünün en damar parçalarından
birinde kış şöyle anlatılır.
Karakış ne acı geldi, kuşlar da gittiler
Yar kalır mı bu kış kıyamette?
Bu kar kokusu, İstanbul sokaklarında
Alır beni, götürür eski şarkılara...
...
Bir de Kış Öyküleri isimli kitapta nefis bir kış anlatımı vardır;
Kalbine saplanmış birinin olduğu yerden çıkmasıyla oluşan duruma karakış denir.
Peki, kalbinde olduğu yeri kim dolduracak? Elbette hayat devam ediyor. Seveceğiz
başkalarını, izin vereceğiz onların da saplanmalarına... Sonra onlar da
düşecek... İnsan ölümü sanıyor musunuz ki hastalıktandır, yaşlılıktandır...
Hayır... Saplanırlar, düşerler, saplanırlar, düşerler... Kalp yavaş yavaş yok
olur bu darbelerden... Sonrası ise uzun bir bekleyiş...
Sorular birbirini kovalar; Öteki dünyada aşk var mıdır? O zaman ölüm de
vardır...
Soğuk bir kış gecesinde
Gözlerinle birlikte
İçimi kavuran
Sözlerinle birlikte
Karşılaştığımız ilk anda
Sana böyle yazıldım
Alnında küçük bir yerde
Adımı karaladım
Sanma unutulur bu güzel günler
Seni bilmem ama
Ben hiç unutmadım
Elimi tuttuğun anda
Kalbimi tutamadım
Bana bir yar dedin sonra da çekip gittin
Yüreğimi dağlayıp türkülere terk ettin
Gözler yalan söylemez
Bunu sende bilirsin
Şimdi sadece dostuz
Demez hiç yüreğim
Kış Gecesi/Sezen AKSU
Neyse konuyu dağıtmayalım. Gelelim yine kış'a ve bize hatırlattıklarına...
BU KIŞ KOMÜNİZM GELECEK
Eski reisi
cumhur Celal Bayar'ın şimdi göbek çatlatan, ama o zamanlar acayip iş görmüş bir
lafıdır bu. Celal Bayar 103 yıllık ömrü boyunca defalarca sarf etmiştir bu sözü.
Bu şekilde zamanla bir neşe unsuru, mizah malzemesi haline dönüşmüştür. Ta o
zamandan beri biraz teori bilen solcular, bu topraklara komünizmin geleceğine
ihtimal vermemişse de
Kış yetmiyormuş gibi insanımızın üstüne bir de komünizm
korkusu salınmıştır. Sayın Bayar İttihat ve Terakkicidir, hatta az biraz
komitacıdır, ama insanı asıl düşündüren, bu sözlerin sahibi zamanında kurulmuş
TKPnin üyesidir.
BU KIŞ SOĞUK GEÇECEK
Her yıl eylül gibi, tüm romatizmalı dedelerin camdan dışarı, bulutlara doğru
şöyle bi bakıp sarf ettikleri cümledir bu. Diyemezsiniz ki, yav dede, kış bu,
tabi soğuk geçecek. Hem öyle bulutlara falan bakıp nasıl anlaşılıyorsa. Tabi
yılların tecrübesi. Gençler nereden bilecek bu kış denize giremeyeceklerini...
KARDAN ADAM
Kardan adam yapmayı hiç sevmedim ben aslında. Üstelik bizim buralarda pek kardan
adam da yapılmaz. Belki çocukların keyifsizliğindendir. Ya da kar'ı bir oyun
aracı olarak yeterli masumlukta bulmaz insanlarımız. Hatta çocuklar bile, evet
evet çocuklar bile
GELME KIŞ GELME
TRT'nin siyah beyaz olduğu yıllardan kalma, Ankara çocuk korosu'nun hüzünlü
gözlerle söylediği, ülkemi, yurdumu soğukta koyma, gibisinden ikinci bir mısraya
sahip ilkokul şarkısı. Hiç anlam verilemeyen, muhtemelen yazan adamın bile neden
yazdığını bilmediği bir şarkıdır bu. Daha o yaşlardan meteorolojiye isyan eden
bebeler yetiştirilir. Allah muhafaza yarın bi gün isyankâr olur, anarşist olur,
ne bileyim, Taocu falan olur bunlar. Yapmayalım, etmeyelim diye kimse düşünmez.
Çocukların kıştan ve kardan korkmasına neden olabilecek bir şarkıyken, şehir
çocuklarının çoğunun kar delisi olduğu düşünülürse, hiç etkili olmadığı
anlaşılır. İşin ilginç yanı, hâlâ bu şarkıyı söylemek zorunda kalan çocuklar
içten içe ulan bi yağsa da şu okullar bi hafta kapansa! diye dualar etmekte,
adaklar adamaktadır. O da ayrı bir ironi...
İSTANBUL'A KAR DÜŞMEDEN TÜRKİYE'YE KIŞ GELMEZ
Türkiye'de basın, ekonomi, sanat v.s aklınıza gelebilecek her kavramın
İstanbul'da üslenmiş olmasından dolayı, diğer illere duyulan ilgisizliğin ve
umursamazlığın tepkisi olarak rahmetli gazeteci Nezih Demirkent tarafından
söylenmiş sözdür bu.
Ülkemizin doğusunda ağır kış koşulları hüküm sürerken ve bu haberler de üç beş
cümleyle geçiştirilirken, İstanbul'a kar yağdığında medya neredeyse bütün gün bu
olaydan bahseder. Sanki kar, karabasan gibi üzerimize çöken bir doğa felaketi
gibi betimlenir.
Tam bir facia yaşanmıştır. Servislerin neredeyse yatak odasından aldığı çocuklar
okullarına gidememiş, trafik kitlendiği için plazalara ulaşılamamış, konserler,
açılışlar, kokteyller iptal edilmiş, Çağla Şikel üşümüş, Petek Dinçöz düşecek
gibi olmuştur.
Fena, çok fena.
KAR, MANŞET OLMAK İÇİN NEREYE YAĞMALI?
Özellikle kar yağdığında ortaya çıkar bu durum.
Siz bulunduğunuz kentte bir haftadır kar altındasınızdır. Köy yolları, kasaba
okulları kapanmıştır.
Bununla hiç ilgilenmez gazeteniz...
Lakin İstanbul'a bir kar taneciği düşmeye görsün... Ne düşmesi, kar yağacağı
belli olduğu an, alır medyayı bir telaş...
Televizyonların haber bültenleri yol durum raporlarıyla açılır; sonra
Meteoroloji'ye bağlanılır, kriz merkezlerinden haber alınır.
İşte işin en eğlenceli bölümü budur.
Siz şehrinizde yoğun kar yağışı nedeniyle eve hapsolmuşsunuzdur; kasabanızın
okul yolunda çocuklar donmuştur. Ve televizyonda birileri sizi "yaklaşmakta olan
kar tehlikesine karşı" uyarıp durur.
Ya da tersi olur. İstanbul'daki spiker, "Şu anda dışarıda kar serpiştirmeye
başladı" der. Pencerenize koşarsınız, güzelim bir kış güneşi size gülümser.
Bunun müstesna bir örneğine birkaç yıl önce bir yılbaşı manşetinde rastlamıştım.
Yeni yıla karsız gireceğiz diyordu başlık...
Biz" dediği "İstanbullulardı tabii...
Başlığın hemen altındaki spotta ise Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da kardan
okulların kapandığı haberi vardı.
Oralar yeni yıla karlı gireceklerdi; ama onlar bizden değildi ki...
Son birkaç günün gazetelerine bakın, kar haberlerinin manşetten düşüp azaldığını
göreceksiniz.
Oysa ajans haberlerine göre Anadolu'nun büyük bölümü kar altında...
Halen 2637 köy yolu ulaşıma kapalı.
Kayseri, Kırşehir, Yozgat, Adıyaman, Sivas, Kahramanmaraş, Bursa, Gaziantep'te
kar yüzünden eğitime ara verildi.
Erzurum -17 derece...
Kastamonu'da şehre kurt indi.
Ağrı'da bir avcı donarak öldü.
Olsun, -tıpkı bir faninin taşrada şöhret şansı olmadığı gibi- İstanbul'a
yağmadıkça, haber olma şansı yok karın da..
Sahi, Anadolu niye az gazete okuyor sizce?
Can DÜNDAR Aralık 2006
KIŞ: BİR İNSANIN BAŞKA BİR İNSAN İÇİN YAPILDIĞININ
DELİLİ!
İki
kişilik uykular... Merhametsiz kış sabahlarından önce herkesin, ayaklarını
ısıtmak için birine ihtiyacı vardır. Kış aslında iki kişilik bir mevsimdir. Uyku
kokan yorganlar, birbirine karışan rüyalar, sayıklamalarla uyandırdığın biri ve
onun gecenin ortasında gülen yüzü... Bu, sokulmanın mevsimi. Eskiden pazarlarda
satılan civcivler gibi, kemikler, eklemler birbirine geçmeli. Kış: Bir insanın
başka bir insan için yapıldığının delili!
Ece TEMELKURAN
NEYSE Kİ SENEDE BİR GELİR
Yaz, fazla şımartılmıştır, fazla havalı. Bedenlerin kusurlarını göstermeye
zorlayıp yorar insanı. Bedenlerin mevsimidir yaz; yani sükseli bir kimse
değilsen bitiktir işin. Süklüm püklümsündür bütün mevsim.
Bahar, tehlikelidir. İnsana olmayacak işler yaptırdığı gibi çabucak kaçtığı için
suçu hiçbir zaman ispatlanamamıştır. Tekin değildir yani.
Sonbahar, başlangıç ve sondur. Niyeyse hep bir şeye karar vermelisindir
sonbaharda. Bu yüzden durup denize, denizsiz yerlerde göğe bakılmalıdır hep.
Yağmur yağınca deniz çoğalır mı? diye sormalıdır.
Mevsimlerin en merhametlisidir kış. Evin mevsimi; sarılmanın, sarınmanın,
sarmalanmanın. Sıcak çayların, derin sohbetlerin, efkârlıca içmelerin mevsimi...
Karşılaşmaların değil buluşmaların mevsimi. sıcak olan her şeye doğru neşeyle
yönelmenin, böylece hep beraber ılımanın. Yaşamın çamursu halini uzun uzun
düşünmenin mevsimi.
Öyle işte; mevsimlerin en ince fikirlisidir kış. Neyse ki senede bir gelir...
KIŞ KIŞLIĞINI, PUŞT PUŞTLUĞUNU YAPAR
Olgu ve olayların kendi doğaları gereği ortaya çıktığını, doğaları gereği
davrandıklarını ifade eden deyim... Mart martlığını puşt puştluğunu yapar
deyiminin bir başka biçimi... Bi de yaşlılar bu deyimi kullandıktan sonra
kurbağa ile akrebin hikayesini anlatırlar.
Güzeldir.
Bir gün akrep bir bakıyor ki sel geliyor, ama yüzemez ki? Tırmanabileceği kadar
tırmanıyor. Ama sular yükseliyor, ne yapsa kurtulamayacak.
O sırada oradan geçen irice bir kurbağadan yardım istiyor. Kurbağa şüpheli,
güvenemiyor. Ya beni sokarsan? Ben seni nasıl sırtıma alırım, diyor.
Alırsın tabii diyor akrep. Hayatımı kurtaracaksın, nasıl sokarım seni?
Kurbağa bunu akla yakın buluyor, akrebi sırtına alıyor, tam o anda da vuruyor
akrep iğnesini. Kurbağa şaşkın:
Bunu neden yaptın? Bak, şimdi hem ben öleceğim, hem de sen?
Cevap net:
Elimde değil, doğamda var bu benim.
İyi kışlar efendim.
Kancalar Köyü
Haberler
Kancalar Resimleri
Acarlar Longozu
Adapazarındaki Acarlar Gölü Subasar Ormanı, sadece dünyada ender rastlanan bir oluşum değil, ev sahipliği yaptığı nadir su bitkileri ve kuş türleri ile doğa severler için bulunmaz bir vaha...
Kancalar Podcast
Turkish Folk Music
Türk Halk Müziği'nin en güzel eserlerini dinleyebileceğiniz yayınımız aynı zamanda dünyada bir ilke imza atıyor. İlk kez türkülerden oluşan bir podcast yayını yapılıyor.
Balkan Express
İşte köyümüzün kültürüne yakışır bir yayın. En güzel Balkan ve Rumeli Türküleri bu yayında. Yıllarca ülkemizde ihmal edilmiş bu müziklerin bu günlerde tekrar hatırlanması sevindirici.
Eurovision Podcast
Eurovision
Podcast
05
Şubat
2010
01. Norveç
2009 Alexander
Rybak
Fairytale
02.
İsviçre
2010
Michael
von der
Heide
Il
pleut de
l'or
03.
Hollanda
2010 Vader
Abraham
Sha la lie
04.
Finlandiya
2010
Kuunkuiskaajat
Työlki
ellää
05.
Arnavutluk
2010
Juliana
Pasha
Nuk mundem
pa ty
06.
İspanya
2010
Coral
Segovia
En Una
Vida
07.
Azerbaycan
2010
Safura
Alizadeh
Söz ver
08. Türkiye
2009
Hadise
Düm tek
tek
Yayınlarımız
Dost Siteler
Ziyaretçi Sayacı
